Colum McCann – Laat de aarde draaien
De voertaal is Engels.
De inwoners van Manhattan staren in het prille ochtendlicht van een zomerdag in 1974 vol ongeloof naar de Twin Towers, waar de onverschrokken koorddanser Philippe Petit rent, danst en springt tussen de torens, honderdtien verdiepingen boven de grond. Hij pleegt daarmee de artistieke misdaad van de eeuw, niet-wetend dat decennia later de torens doelwit zouden zijn van de aanslag van de eeuw. Ver daar beneden, in de maalstroom van de stad, veranderen de voorheen alledaagse levens van een groep heel verschillende mensen voorgoed.
Colum McCanns nieuwste roman Laat de aarde draaien (verschijnt in december, vertaald door Frans van der Wiel) laat op indrukwekkende wijze verschillende werelden in één stad tot leven komen. Op 19 november j.l. werd bekendgemaakt dat Laat de aarde draaien een van de meest prestigieuze Amerikaanse literaire prijzen heeft gewonnen, The National Book Award for fiction.
Colum McCann komt in Amsterdam vertellen hoe het is om een Irishman in New York te zijn, hoe hij vanuit Amerika tegen Europa aankijkt en natuurlijk over de ontstaansgeschiedenis van zijn roman. Hans Bouman gaat hierover met hem in gesprek.
I.s.m. Uitgeverij De Harmonie
Nathaniel Rich en Binnie Kirshenbaum – Herzog’s erfenis
Nathaniel Rich en Binnie Kirshenbaum: twee schrijvers die zich niet zomaar in een bepaalde categorie onder laten brengen. Ja, het zijn Joodse schrijvers, maar niet in de traditie van Chaïm Potok. Ja, het zijn New Yorkse schrijvers, maar beide laten hun verhalen ook voor een groot deel in Europa afspelen. Ja, uit hun boeken spreekt een ongebreidelde fantasie, maar het zijn ook gewoon meeslepende pageturners.
Rich schreef De tong van de burgemeester (vert. Nicolette Hoekmeijer), Kirshenbaum Groene wegen (vert. Nina van Rossem), de een is redacteur bij The Paris Review, de ander geeft schrijfles aan Columbia University.
Maar wat beide schrijvers bindt is een originele kijk op de wereld en een eigenzinnige kijk op hun Joods-zijn. Eerst laten ze iets uit dat werk horen. Daarna gaat Jasper Henderson met hen in gesprek, hij legt ze onder meer vragen voor van een aantal prominente schrijvers uit binnen- en buitenland over de Joods-New Yorkse (humoristische) literaire traditie, en hoe zij zichzelf daarin plaatsen.
I.s.m. Uitgeverij Ailantus
tekst uitklappen [ + ]
